زاهد نیوز - اقتصاد، دیروز ، امروز، فردا

زاهدانه:وبلاگ تولید ملی،حمایت از کاروسرمایه ایرانی نوشت : بشر از همان روزهای اولیه یکجا نشینی به نقش مهم اقتصاد پی بردو درجهت سامان بخشیدن به امورات اقتصادی شروع به وضع قوانینی نمود.آیا این قوانین کاربردی و صحیح بودند؟ لطفا ادامه مطلب را مطالعه فرمائید این قوانین با توجه به طرز تفکر مکاتب مختلف فکری شکل ها و جلوه های گوناگونی به خود گرفت .ادیان ظهور پیدا کردند و در همه ی ادیان بخشی به اقتصاد و مناسبات حاکم بر آن اختصاص یافت . در قرون جدید اقتصاد دانان بزرگ مانند آدام اسمیت پدر علم اقتصاد با ارائه نظرات و تفکرات خود در زمینه های مختلف اقتصادی مانند تولید و توزیع و غیره دگرگونی های اساسی در آن پدید آوردند. اما آنچه مهم است تفکرات حاکم در بین گذشتگان خودمان است.آنچه در بین کسبه و بازاریان مهم بود اشتهار به خوش نامی و تدین و تلاش در کسب رزق و روزی حلال بود . اگر بازرگانی می خواست تعریفی از خود داشته باشد همواره بر روی این نکته تاکید می کرد «من به فرزندان خود نان حلال داده ام» این پایبندی در مواردی گوناگونی که شرع مقدس تبیین نموده بود به مراتب شدیدتر و محکم تر بود پایبندی به آیه : «من یقرض الله ...» و یا پرداخت زکات و خمس و دستگیری از فقرا و کمک به دیگران جزو لاینفک تجار و بازرگانان بود. مخالفت سرسختانه با مقولاتی مانند ربا و یا معاملات صوری و به اصطلاح سفته بازی و چک و چک بازی های نا بجا واغوا کننده ، همواره انگ و مارکی بود که اگر کسی به آن آلوده می شد بی شک دچار مرگ شخصیتی و اجتماعی می شد و گاه حتی به بهای ترد از مناسبات مهم اجتماعی همانند شرکت در نماز جماعت می شد.مساجد محل برای برای آگاهی از مسائل اقتصادی طبق موازین شرعی بود و تاجری بهتر بود که احکام اقتصادی را بهتر فهم و عمل می کرد.کسب ثروت از هر راه و طریقی جایز و معتبر شناخته نمی شدواگر در مال و ثروت خود شبهه ای از آلودگی می یافت در پی جبران آن بود.این پایبندی در همه ادوار و اعصار بوده گاه با شدت زیاد و گاه در مراتبی پایین تر. اما هیچ گاه از بین نرفته است.پایبندی به احکام اقتصادی مانند مضاربه، مشارکت ،قرض الحسنه و یا وام هایی با نام های متفاوت همواره یک اصل مهم را تعقیب می نمودند و آن چیزی نبود جز کمک به مسلمانی که دچار مشکل بود.هم پا با دگرگونی در حیطه اقتصاد ،تحولات سیاسی و اجتماعی و مناسبات ناشی از آن فراگیر شد تفکرات اسلامی واخلاقی و حتی انسانی به سمت وسوی کسب درآمد بیستر و سودحداکثری معطوف گردید. روابط انسانی کم رنگ شد و تعالیم اسلامی نادیده و در حالت خوشبینانه کم رنگ تر شد.آنچه در این بین حائز اهمیت بود عدم رعایت کلیات و حتی جزییات احکام اسلامی بود . غبن در معامله ، کلاهبردای از خریداران و در بسیاری حالات به همراه سوگندهایی دورغین به ذات اقدس حضرت باریتعالی ،معاملات مبتنی بر ربا ، افتخار به کسب مال از راههای نامشروع ، پرداخت و دریافت وام های خلاف فتاوای مراجع،احتکار و ... تا جایی پیشرفت که می توان گفت به امری عادی در اقتصاد تبدیل شد.انسان ها جون طلسم شدگانی در برابر طلا تبدیل شدند و حتی تعدادی به حیواناتی خطرناک که اگر منافع اقتصادی و یا دیگر مسائل مرتبط با پول و ثروت به خطر می افتاد دست به هر عمل غیر نه تنها شرعی و حتی انسانی نیز دست می زدند . روابط مبتنی بر صدافت و اعتماد جای خود را به دیگرامورات نا معقول و مشروع داد.نانوا بدون وضو به نانوایی رفت و اندک اندک از وزن خمیر و نان کاسته شد کاسب محله در اعتنا به کسب روزی حلال کم فروشی و گرانفروشی را امری عادی دانست. کارمند وجدان کاری را فراموش کرد. کارگر فقط برآن بود صبح را عصرکند بی آنکه به فکر کسب روزی حلال باشد. جاهایی به نام بنگاه و نمایشگاه به وجود آمد و تعدادی با افتخار تمام خود را قاچاقچی حلال نامیدند. راننده بی اعتنا به نفرین پشت مسافر کرایه زیادتر از حق خود گرفت و ... آنچه مسلم است تبیین اهمیت کسب روزی حلال که در کلام معصوم هم سنگ جهاد معرفی شده و تلاش برای معاش حلال را بهترین عبادت ها معرفی نموده امر مهم و ضروری می نماید. ایجاد زمینه ها ی بازگشت به فرهنگ اسلامی و انسانی و سعی در استفاده از ظرفیت های فقه عظیم و غنی شیعه در به روز آوری و بیان مسائل اقتصادی روز و نهادینه کردن احترام به تعالیم دین مقدس اسلام در زمینه مسائل اقتصادی حائز اهمیت ویژه ای می باشد. انتهاي پيام