زاهد نیوز - اختصاصی / ارتباط صنعت و دانشگاه

ارتباط صنعت با دانشگاهها مقوله ي بسيار مهمي است كه در تمامي دانشگاههاي كشور بايد به آن توجه خاص مبذول گردد زيرا اگر ارتباط صحيحي ميان اين دانشگاه و مراكز صنعتي وجود داشته باشد باعث مي شود صنايع كشور شكوفا شود و پايدار بماند.
مهمترين علتي كه مي تواند انگيزه براي تحقيق در مورد اين موضوع به وجود آورد اين است كه اين ارتباط و تعامل مي تواند باعث رشد و شكوفليي جامعه شود و همچنين مي توانيم صنعتي پويا و كار آمد داشته باشيم.
تعامل ميان اين دو مي تواند آثار اقتصادي زيادي داشته باشدو موجود مي شود كه صنعت و دانشگاه به نقاط ضعف و قوت يكديگر پي ببرد و درك متقابلي از يكديگر داشته باشند .
در كل بايد گفت صنعت بدون ارتباط با دانشگاه پايه و اساس نخواهد داشت . و بايد به اين موضوع اشاره نمود كه نياز صنعت و توان دانشگاه مكمل طبيعي همديگر در توسعه صنعتي كشور هستند و آثار استفاده از اين ظرفيتها در پويا تر شدن دانشگاههاي كشور در شد و ترقي صنايع حائز اهميت است.در نتيجه به دليل اينكه اين ارتباط مي تواند آثار مطلوبي در جامعه داشته باش باعث شده اين موضوع از اهميت فوق العاده اي بر خودار باشد و به دليل اهميت آن پروژ ه اي در اين باره تهيه نموديم.
روابط بين پديده هاي مختلف و همچنين روابطي كه بين سازمان و بخش هاي مختلف به وجود مي آيد، يا به عوامل محيطي يا به دليل نياز داخلي پديده ها يا به سازمان يا بخش ها مربوط مي شود؛ بخشهاي مختلف اقتصادي هر كشور نيز با يكديگر در ارتباط هستند. به عبارت ديگر، بخش خدمات با بخش صنعت و بخش كشاورزي است. چنانچه خدمات آموزشي، پژوهشي را نيز مجموعه بخش خدمات و صنايع و معادن و ساختمان را زير مجموعه بخش صنعت بدانيم، بنا به دلايل محيطي و داخلي هر دو بخش به يكديگرنياز دارند و ارتباط بين اين دو بخش در حد امكان منسجم و هدفدار است. لكن در برخي موارد اين روابط با توجه به عوامل داخلي و محيطي از انسجام كافي برخوردار نيستند. از طرفي، در يك اقتصاد توسعه يافته از ارتباط اين بخش ها شفاف و قابل پيش بيني تر هستند.
لازمه برقراري ارتباط بين زير بخش هاي اين دو بخش رسيدن به درك صحيح و سودمند از يكديگر است. در جامعه اي پيشرفته ارتباط بين مهمترين ارائه دهندگان اصلي خدمات آموزشي و پژوهشي ( دانشگاه ها) و صنعت بصورت خود جوش و سازماني مي باشد؛ بنحوي كه صنعت گربدون دانشگاهي و دانشگاهي بدون صنعت گر امكان رشد تعالي نخواهد داشت و براي جامعه سودمند نخواهد بود؛ زيرا عرضه كنندگان هر محصولي اعم از كالا يا خدمات (از قبيل خدمات آموزشي و پژوهشي) بايستي متقاضي داشته باشند و تقاضا به عوامل متعددي از قبيل رضايت مندي از مصرف كالا ها و خدمات براي رفع احتياجات مادي و معنوي بستگي دارد.
در نتيجه در كشور هاي پيشرفته دنيا، صنعت و دانشگاه محصولاتي را ارائه مي كنند كه هر دو به آن نياز دارند و هر چه شرايط محيطي اين دو رقابتي تر باشد نياز صنعت و دانشگاه به يكديگر بيشتر خواهد شد. حال با توجه به ارتباطات گسترده كشور ها با يكديگر و برداشته شدن سريع محدوديتها براي تبادل كالا و خدمات بين كشور هاي جهان، شرايط محيطي براي صنعت و دانشگاه رقابتي تر خواهد شد. در اين ميان كشور هاي پيشرفته چون ارتباطات مناسب تري را از گذشته بين دانشگاه ها و صنايع مختلف برقرار نمودند سريع تر و كم هزينه تر در شرايط رقابتي جهان به فعاليت خود ادامه مي دهند. ولي كشور هاي در حال توسعه و توسعه نيافته، به دليل عدم وجود ارتباطات قوي بين صنعت و دانشگاه و عدم احساس نياز به اين ارتباط به دليل وجود شرايط غير رقابتي و فعال نبودن بخش خصوصي به معناي واقعي كلمه، در شرايط رقابتي شدن با مسائل و مشكلات حادتري مواجه مي شوند
اکبر تجلی
انتهای پیام/