به گزارش زاهدانه، یادش بخیر در روزگاری نه چندان دور که دلها همه صاف و ساده بود اهالی هر محله ای از یکدیگر خبر داشتند و در شادی ها و غم ها با هم همراه بودند. همسایه هایی که از فامیل های دور و نزدیک هم بیشتر هوای هم را داشتند و در باز کردن گره کور مشکلات از زندگی یکدیگر تلاش می کردند.
اما رفته رفته با رشد روز افزون شهر نشینی صفا و صمیمت آن دوران کم رنگ شد و امروز زندگی در چهار دیواری های تو در تو مانع ارتباط گیری دو همسایه با هم شده است به حدی که کمتر مشاهده می کنیم در زندگی آپارتمان نشینی یک همسایه از دیگری خبر داشته باشد از اینرو کمرنگ شدن ارتباطات با یکدیگر نشان از فقدان فرهنگ زندگی جمعی دارد.
این روزها در شهرهای بزرگ اکثر شهرنشینان، آپارتمان نشین شدند و دیگر از خانه های حیاط دار خبری نیست. دیگر حوض آب و هندوانه شناور در آن به باد فراموشی سپرده شده و از سفره غذای مادربزرگ یا قل قل سماور در گوشه حیاط خبری به گوش نمی رسد. صدای توپ بازی بچه ها آن طرف حیاط هم مدتهاست خاموش شده و جای خود را به خانه های 50 متری آپارتمانی داده است. خانه هایی که آسایش و آرامشی کمی در آنجا حکم فرما است بطوریکه اگر لحظه ای چشمهایتان را برای رفع خستگی روی هم بگذارید احساس خواهید کرد که هر لحظه امکان اینکه سقف خانه فرو بریزد، وجود دارد.
این روزها در بین افراد جامعه عادی شده است که نباید به زندگی همسایه کاری داست این را آقای حسینی یکی از ساکنان مجتمع یاس می گوید.
وی با بیان اینکه زندگی در واحد های آپارتمانی روابط اجتماعی افراد را محدود کرده است، ادامه می دهد: نزدیک به پنج سال است که در این مجتمع زندگی می کنم اما با ساکنین واحدهای همجوار خود در ارتباط نیستم زیرا این روزها هرکسی سرگرم زندگی و حریم خصوصی خود می باشد و فرصت سرکشی به زندگی یا حتی باخبر شدن از اوضاع و احوالات دیگری را ندارد.
حسینی بیان می کند: این روزها مشکلات بحدی زیاد است که افراد کمتر به صله ارحام می پردازند و اگر کسی بخواهد از اتفاقات فرد دیگری باخبر باشد این اقدام او را نوعی فضولی و کنجکاوی در زندگی دیگران برداشت می کنند به همین علت این نحوه ارتباطات در زندگی شهرنشینی باعث تنهایی و افسردگی عده ای از افراد شده است.
یکی دیگر از ساکنین مجتمع قائم در زاهدان می گوید: رعایت نظافت و ساعت های استراحت یکی از اولویت های زندگی آپارتمان نشینی است که متاسفانه در اغلب مجتمع ها این مهم نادیده گرفته می شود و اگر اعتراضی هم داشته باشیم تنها جمله ای که می شنویم ضرب المثل چهار دیواری اختیاری است ، می باشد.
در این زمینه کارشناس علوم اجتماعی در گفت و گو با خبرنگار زاهدانه اظهار داشت: آپارتمان نشينی يک فرصت است که برای سازش و بهتر زندگی کردن در آپارتمان ها بايد یکسری مسائل مانند نظافت و تمیزی و یا احترام گذاشتن به حقوق همسایه ها را رعایت کرد.
ابراهیم مرادقلی گفت: یکی از روابط اجتماعی زندگی آپارتمان نشینی است. از آن جایی که آپارتمان محل سکونت افراد است و تمام اتفاقات و مراحل مختلف زندگی اعضای خانواده در همين محل شکل می گيرد، بهتر است که همه افراد برای ايجاد آرامش و آسايش بيشتر و در عين حال حفظ و ارتقای موقعيت اجتماعی و خانوادگی خود، با قوانين اجتماعی مربوط به آپارتمان نشينی آشنايی کامل داشته باشند و در انجام و رعايت کامل آن بکوشند.
وی افزود: همسایگان در یک مجموعه مسکونی باید رفتاری محترمانه د‌اشته باشند‌ و از ظاهر شد‌ن د‌ر راه‌پله‌ها و مکان‌های عمومی ساختمان به صورت پابرهنه و یا با پوشش نامناسب پرهیز کنند.
این جامعه شناس ادامه داد: افراد باید در زمان استراحت سایر اهالی مجتمع از روشن کرد‌ن ماشین لباسشویی و جاروبرقی یا از سر و صدا کردن از ساعت یک تا چهار بعدازظهر و نیز از ساعت 10شب تا 8 صبح خود داری کنند، البته لازم به ذکر است که سروصد‌اهای خارج از عرف نیز د‌ر هر زمانی ممنوع می باشد.
وی بیان کرد: شهرداری به عنوان نهاد خدماتی و اجتماعی می تواند با توزیع بروشور های آموزشی در جهت ارتقای سطح آگاهی شهروندان پیرامون موضوع قوانین و فرهنگ آپارتمان نشینی نقش مهمی را ایفا کند، همچنین آموزش و پرورش و صدا و سیما نیز با آگاه کردن افراد و تبلیغات در این زمینه می توانند اثر مطلوبی در فرهنگ سازی زندگی آپارتمان نشینی ایجاد کنند.
مرادقلی تصریح کرد: آشنایی با قوانین زندگی در محیط جمعی و رعایت حقوق شهروندی از الزامات آپارتمان نشینی است که رسانه ها باید دراین خصوص نیز اطلاع رسانی کنند.

سخنان گوهر بار:

آداب و حقوقی که اسلام برای همسایگان در نظر گرفته، فراوان است. روزی رسول خدا (ص) از یاران خود پرسید: آیا می دانید حق همسایه چیست؟ حاضران پاسخ منفی دادند. آن حضرت فرمود:
حق همسایه آن ا ست که اگر برای کرایه از شما درخواست کمک کرد، به او کمک کنید. اگر وام خواست، به او بپردازید. هرگاه تهی دست شد، از او دست گیری کنید. چنانچه خیری به او رسید، به او تبریک بگویید. هنگام بیماری، به عیادتش بروید. در مصیبت ها به او تسلیت بگویید. اگر مُرد، در تشییع جنازه اش حاضر شوید. بر ارتفاع خانه خود بدون موافقت او نیفزایید تا مانع وزش نسیم و جریان هوا نشود. هرگاه میوه ای خریدید، مقداری به او هدیه کنید و اگر مایل به این کار نبودید، آن را پنهانی به خانه ببرید و دقت کنید که فرزندتان آن را از خانه بیرون نبرد که فرزند او ببیند و به خاطر آن بهانه گیری کند. با بوی غذای مطبوع خود، او را میازارید، مگر آنکه مقداری برایش بفرستید.
 انتهای پیام/

زاهد نیوز