زاهد نیوز - آزادگان تجلی فرهنگ مقاومت در برابر ظلم /دوری از وطن و خانواده در اسارت بسیار سخت و ناگوار بود

آزادگان تجلی فرهنگ مقاومت در برابر ظلم /دوری از وطن و خانواده در اسارت بسیار سخت و ناگوار بود

غلامرضا نصیری آزاده دفاع مقدس گفت: دوری از وطن و خانواده و ناتوانی از دادن خبر سلامتی به آنها یکی از تلخ ترین خاطرات دوران اسارت بود.

به گزارش زاهدنیوز،26 مرداد یادآور بازگشت آزادگان سرافرازی است كه با مقاومت در برابر رنج و مشقت ها، اسطوره ای از ایستادگی ساختند و نام و فداكاری های خود را در صحیفه درخشان ایران اسلامی ثبت كردندآزادگان با حضور ایثارگونه خود در عمق خاک دشمن مأموریتی زینب‌وار انجام دادند و پیام انقلاب اسلامی را با اقدامات و عملکرد خود، خارج از مرزهای ایران به نمایش گذاشتند.

به بهانه سالروز بازگشت آزادگان به میهن اسلامی، گفت و گویی با یکی از آزادگان 8 سال دفاع مقدس شهرستان زاهدان داشتیم تا گوشه ای از رنج های خود را در سال های اسارت بازگو کند.

غلامرضا نصیری از جمله آزادگان سرافرازی است که از در سال 1365 و در سن 20 سالگی و اوج جوانی در روزهای جنگ تحمیلی در جبهه حق علیه باطل حضور داشته و پس از 23 ماه حضور در جبهه های نبرد حق علیه باطل به اسارت دشمن بعثی در آمد.

نصیری درباره چگونگی حضور خود در جبهه های حق علیه باطل در گفت و گو با زاهدنیوز، بیان کرد: در مرداد ماه سال 1365 درسن 20 سالگی برای دفاع از خاک کشور برای مقابله با دشمن بعثی به جبهه اعزام شدم پس از شرکت در عملیات های مختلف و بعد از 23 ماه حضور در جبهه در حالی که تنها 9 روز از بازگشت به آغوش گرم خانواده باقی مانده بود در منطقه عملیاتی غرب کشور ،سومار و در عملیات مرصاد به اسارت نیروهای بعثی در آمدم.

وی با اشاره به سختی های دوران اسارت، افزود: 28 ماه اسیر بودم و دور از خانواده در کشور دشمن به سر می بردم و روزها و ساعت ها آن چنان سخت و دیر می گذشت که گویی همچنان جنگ برای ما در اردوگاه کمپ 18 ،استان دیاله شهر بعقوبه ادامه داشت.

وی خاطرنشان کرد: دوری از وطن و خانواده و ناتوانی از دادن خبر سلامتی به آنها بسیار سخت و جانکاه بود ،در کنار خاطرات تلخ کوچک و بزرگ بیشمار دوران اسارت، شاید یکی از تلخ ترین خاطرات دوران اسارت که به یاد دارم دوری از خانواده و عزیزانم بود.

این آزاده دفاع مقدس تاکید کرد: سختی های بسیاری در دوران اسارت مانند گرسنگی،شکنجه ها،منع از خواندن نماز و انجام سایر فرایض دینی و اجبار به انجام دادن دستورات بعثی ها بر ما حاکم بود اما سخت ترین اتفاقات برای همه ی ما اُسرا، نگرانی برای خانواده و دوری از آنها بود.

نصیری ادامه داد: سرانجام در شهریور ماه سال 1369 پس از امضای قرارداد 1598 شورای امنیت و تبادل اسرا به میهن اسلامی بازگشتیم و بر خاک پاک ایران بوسه زدیم و هیچ اتفاقی شیرین تر و خوشایند تر از بازگشت مان به وطن و دیدار دوباره با خانواده نبود.

این آزاده سرافراز کشور اذعان کرد: در دوران جنگ تحمیلی با سروان زاهدی فرمانده گردان 197، که هم اکنون خود ایشان از جانبازان و آزادگان کشور هستند هم رزم بوده ام، همانطور که در زمان اسارت به ما بسیار سخت می گذشت، خانواده های ما نیز روزهای سختی را می گذراندند و برای آنها بی خبری از بسیار تلخ و ناگوار بود.

وی عشق و علاقه به وطن و خاک کشور و دفاع از انقلاب اسلامی را دلیل در جبهه های نبرد با دشمن عنوان کرد و افزود: بدون شک اگر دوباره جنگی روی دهد برای دفاع از خاک کشور به میدان خواهم رفت و با کمال میل فرزندانم را برای خدمت به کشورم، اسلام و مردم ایران خواهم فرستاد.

نصیری گفت: در حال حاضر مشغول به کار نیستم و از مسئولین انتظار توجه بیشتر به خانواده ی شهدا و ایثارگران را دارم.

انتهای پیام//