کد مطلب: 18134
 
روز قدس: آغازی بر یک پایان
تاریخ انتشار : جمعه ۱۱ مرداد ۱۳۹۲ ساعت ۰۰:۰۴
زاهدانه : حضرت امام خمینی رحمه‏الله در پیام خود در سال 1358، با نام‏گذاری آخرین جمعه ماه مبارک رمضان به «روز قدس» فرمود: «من در طی سالیان دراز، خطر اسرائیل غاصب را گوشزد مسلمین نمودم. ... من از عموم مسلمانان جهان و دولت‏های اسلامی می‏خواهم برای کوتاه کردن دست این غاصب و پشتیبانان آن، به هم بپیوندند و جمیع مسلمانان جهان را دعوت می‏کنم آخرین جمعه ماه مبارک رمضان را که از ایام قدر است و می‏تواند تعیین‏کننده سرنوشت مردم فلسطین نیز باشد، به عنوان روز قدس انتخاب و طی مراسمی، هم‏بستگی بین‏المللی مسلمانان را در حمایت از حقوق قانونی مردم مسلمان اعلام نمایند».

 امام راحل با تدبیر الهی خویش و نام‏گذاری روز قدس، مبارزه با اسرائیل و دفاع از حقوق ملت مظلوم فلسطین را به عنوان تکلیفی اسلامی به همه مسلمانان از فرقه‏ها و ملیت‏ها و زبان‏های گوناگون گوشزد کرد و اعلام داشت که حمایت از اسرائیل، خیانت به اسلام است.

 

وجوب جهاد بر ضد اسرائیل

  در طول دهه پنجاه خورشیدی، حضرت امام رحمه‏الله در اعلامیه‏های گوناگون در پاسخ به نامه‏های مردم، دانشجویان و علما، مبارزه برای آزادسازی فلسطین و حمایت از گروه‏های مبارز فلسطینی را بر تمام مسلمانان واجب دانست و در تاریخ هفدهم مهر ماه سال 1357، اسرائیل را «غده سرطانی» نامید.

 حضرت امام خمینی رحمه‏الله پس از پیروزی انقلاب اسلامی، در مصاحبه‏ای با شبکه تلویزیونی سی‏بی‏اس امریکا به صراحت فرمود: «ملت مسلمان ایران و هیچ مسلمانی و اصولاً هیچ آزاده‏ای، اسرائیل را به رسمیت نمی‏شناسد و ما همواره حامی برادران فلسطینی و عرب خود خواهیم بود. ... اسرائیل مطرود ماست و ما برای همیشه نه نفت به او می‏دهیم و نه او را به هیچ وجه می‏شناسیم.» بنیان‏گذار کبیر انقلاب اسلامی همچنین در پیام برائت از مشرکین در سال 1366 فرمودند:

 «ملت‏های مسلمان باید به فکر نجات فلسطین باشند و مراتب انزجار و تنفر خویش را از سازش‏کاری و مصالحه رهبران ننگین و خودفروخته‏ای که به نام فلسطین، آرمان مردم سرزمین‏های غصب شده و مسلمان این خطه را به تباهی کشیده‏اند، به دنیا اعلام کنند. ... ملت‏های مسلمان از مبارزه با این شجره خبیثه و ریشه‏کن کردن آن دست نخواهند کشید».



قدس؛ محور انسجام اسلامی



 بی‏گمان، انسجام اسلامی، به ویژه در شرایط کنونی، ضرورتی انکارناپذیر در جهان اسلام است. در این میان، مسئله فلسطین و آزادی قدس شریف، از جمله نقاط اشتراکی است که می‏تواند محور وحدت و انسجام اسلامی باشد. از این رو، روز قدس در سال انسجام اسلامی باید به دیده دیگری نگریسته شود و برای آن برنامه‏ریزی صورت پذیرد؛ چه آن که هر عقل سلیمی می‏پذیرد که بی‏توجهی یا کم‏توجهی به آرمان فلسطین به عنوان قلب جهان اسلام، چه ضربه جبران‏ناپذیری به جهان اسلام وارد خواهد آورد. از این رو، بر همه ملت‏های مسلمان است که فراتر از شعارها و اقدامات معمولی و کم‏اثر، این روز بزرگ را که در حقیقت روز مقابله مستضعفان با مستکبران است، گرامی بدارند. پس در شرایطی که خطر اسرائیل، امروز متوجه همه خاورمیانه و سرزمین‏های اسلامی است، انسجام و وحدت مسلمانان درباره موضوع فلسطین و مقابله با خوی تجاوزگرانه اسرائیل، تنها راه سربلندی اسلام و مسلمانان است.



خطر حکومت صهیونیستی



 خطری که از روز تأسیس حکومت صهیونیستی در سرزمین اسلامی فلسطین، بیت المقدس را تهدید می‏کرد، سرانجام در حمله اسرائیل به کشورهای عربی در ژوئن 1967 میلادی رخ داد. بدین ترتیب، مسجد الاقصی، نخستین قبله مسلمانان جهان، به دست متجاوزان تجاوزکار صهیونیست افتاد.

 دولت اسرائیل همان زمان با گستاخی تمام اعلام کرد که اداره بیت المقدس را برای همیشه در دست خواهد داشت. البته پیش از تأسیس حکومت غاصب یهود در فلسطین، رهبران جنبش صهیونیسم همیشه در آرزوی این بودند که روزگاری بیت المقدس را تصرف کنند و آن را از حاکمیت مسلمانان به‏درآورند، به‏گونه‏ای که آلفرد موند، از رهبران برجسته صهیونیسم در اوایل قرن بیستم میلادی، به یهودیان چنین وعده می‏داد: «روزی که هیکل سلیمان را تجدید بنا کنیم، خیلی نزدیک است و من در آینده حیات خود را وقف تجدید این بنا بر ویرانه‏های مسجد الاقصی می‏کنم».



حرف همان است كه امام گفت؛ اسرائيل بايد محو شود!

در مسأله‌ى فلسطين، آنچه كه هدف است، استنقاذ فلسطين است؛ يعنى محو دولت اسرائيل. فرقى بين سرزمينهاى قبل از سال 67 و بعد از آن نيست. هر يك وجب از خاك فلسطين، يك وجب از خانه‌ى مسلمين است. هر حاكميتى غير از حاكميت مردم فلسطين و حاكميت مسلمين بر كشور فلسطين، حاكميت غاصب است. حرف، همانى است كه امام راحل عظيم الشأن فرمود: «اسرائيل بايستى محو بشود». يهوديهاى فلسطين، اگر دولت اسلامى را قبول مى‌كنند، در آن‌جا زندگى كنند. بحث، بحث يهودى‌ستيزى نيست. مسأله، مسأله‌ى غصب خانه‌ى مسلمين است. رؤسا و زعماى مسلمين، اگر تحت تأثير قدرتهاى جهانى قرار نداشتند، مى‌توانستند اين مهم را انجام بدهند؛ ولى متأسفانه نكردند.

امروز، حادثه‌ى بزرگى داخل سرزمينها در جريان است و آن، همين قيام اسلامى است كه اين روزها وارد چهارمين سال عمر خود مى‌شود. اين، همان چيزى است كه بايد فلسطين را نجات بدهد. اين، همان چيزى است كه حاميان و توليدكنندگان اسرائيل، از آن مى‌ترسيدند. اين، همان چيزى است كه بدان اميد بود و اين اميد، امروز برآورده شده است. اين، يك نعمت بزرگ الهى است.

فلسطين بايد آزاد شود

 بيش از شش دهه از فاجعه‌ى غصب فلسطين ميگذرد. عوامل اصلى اين فاجعه‌ى خونين، همه شناخته‌شده‌اند و دولت استعمارگر انگليس در رأس آنهاست، كه سياست و سلاح و نيروى نظامى و امنيتى و اقتصادى و فرهنگى آن و سپس ديگر دولتهاى مستكبر غربى و شرقى، در خدمت اين ظلم بزرگ به كار افتاد. ملت بى‌پناه فلسطين در زير چنگال بى‌رحم اشغالگران، قتل‌عام و از خانه و كاشانه‌ى خود رانده شد. تا امروز هنوز يك‌صدم فاجعه‌ى انسانى و مدنى‌اى كه به دست مدعيان تمدن و اخلاق، در آن روزگار اتفاق افتاد، به تصوير كشيده نشده و بهره‌اى از هنرهاى رسانه‌اى و تصويرى نيافته است. اربابان عمده‌ى هنرهاى تصويرى و سينما و تلويزيون و مافياهاى فيلمسازىِ غربى اين را نخواسته و اجازه‌ى آن را نداده‌اند. يك ملت در سكوت، قتل‌عام و آواره و بى‌خانمان شد.



 ...امام بزرگوار ما اعلام كردند كه يكى از هدفهاى اين انقلاب، آزادى سرزمين فلسطين و قطع غده‌ى سرطانى اسرائيل است. امواج پرقدرت اين انقلاب، كه آن روز همه‌ى دنيا را فرا گرفت، هر جا رفت - با اين پيام رفت كه «فلسطين بايد آزاد شود». گرفتارى‌هاى پياپى و بزرگى كه دشمنان انقلاب بر نظام جمهورى اسلامى ايران تحميل كردند - كه يك قلم آن، جنگ هشت ساله‌ى رژيم صدام حسين به تحريك آمريكا و انگليس و پشتيبانى رژيمهاى مرتجع عرب بود - نيز نتوانست انگيزه‌ى دفاع از فلسطين را از جمهورى اسلامى بگيرد.



 بدينگونه خون تازه‌اى در رگهاى فلسطين دميده شد. گروه‌هاى مجاهد فلسطينىِ مسلمان سر برآوردند. مقاومت لبنان، جبهه‌ى نيرومند و تازه‌اى در برابر دشمن و حاميانش گشود. فلسطين به جاى تكيه به دولتهاى عربى و بدون دست دراز كردن به سوى مجامع جهانى، از قبيل سازمان ملل - كه شريك جرم دولتهاى استكبارى بودند - به خود، به جوانان خود، به ايمان عميق اسلامى خود و به مردان و زنان فداكار خود تكيه كرد. اين، كليد همه‌ى فتوحات و موفقيتهاست.

نقش کشور های عربی و وهابیون در کمرنگ کردن روز قدس

 
 نقش آفريني آل سعود به همراه تركيه و قطر در زمينه تحولات سوريه چنان بازتاب داشته كه نقش و منافع غرب و رژيم صهيونيستي در بي ثبات كردن سوريه به حاشيه رانده شده است.

رسانه‌هاي بيگانه سال‌ها است وانمود ‌مي‌كنند تهديد تهران براي اعراب بيش از تهديد رژيم صهيونيستي است.

جريان وهابي تكفيري در اسلو پايتخت نروژ به بهانه آنكه روز قدس، روز تبليغ براي ايران است، از مسلمانان خواست در راهپيمايي اين روز شركت نكنند در صورتي كه در تظاهرات گذشته هيچ گونه شعارهايي به نفع جمهوري اسلامي سر داده نشد بلكه همه شعارها به آزادسازي قدس و همه فلسطين دعوت كرده بود.

وهابي‌ها با ادعاي اينكه راهپيمايي روز جهاني قدس يك بدعت است، براي تحريم اين راهپيمايي در تلاشند.

اما دعوت وهابي‌ها براي تحريم روز جهاني قدس بي فايده است و حتي متوسل شدن به دين نيز براي حرام اعلام کردن مشارکت در راهپيمايي روز جهاني قدس راه به جايي نخواهد برد زيرا حتي جوانان وهابي نيز در سالهاي گذشته در اين راهپيمايي در انگليس شرکت کرده اند و حتي آنها نيز با چنين فتوايي مخالفت مي کنند.

 


 
 اکبر تجلی

انتهای پیام/


Share/Save/Bookmark