واشنگتن پست همچنین نوشت : برخی شباهت ها میان ایران و روسیه وجود دارد . نفت منبع درآمدی بسیار مهمی برای هر دو کشور محسوب می شود . در سال 2009 , محمود احمدی نژاد تحریم های آمریکا بر ضد ایران را "بچه گانه" خواند و ولادیمیر پوتین رییس جمهوری روسیه نیز اوایل همان سال از این سیاست خصمانه واشنگتن انتقاد کرد .
پوتین در بخشی از اظهارات منتقدانه خود خطاب به باراک اوباما اظهار داشت : این سیاست در درازمدت می تواند خسارات جبران ناپذیری به منافع استراتژیک آمریکا _ اعم از دولت و مردم _ وارد کند .
هنگامی که فشارهای بین المللی در سال 2009 بر ایران تشدید شد , این کشور در ابتدا با افول درآمدهای نفتی مواجه گردید . اما به تدریج موفق شد تمرکز بودجه داخلی خود را از نفت و محصولات پتروشیمی برداشته و بر سایر بخش های صادراتی و وارداتی کشور متوجه نماید .
بعلاوه راه های فراوانی برای دور زدن تحریم های غرب توسط ایران و مشتریان محصولات نفتی آن بوجود آمد ؛ چرا که از منظر تهران این تحریم ها غیرقانونی بوده و دولت جمهوری اسلامی هیچ مسئولیتی در قبال اجرای آنها ندارد .
در انتهای این مقاله آمده است : در سایر بخش ها نیز اعم از تحریم صنعت کشتیرانی و بانکداری نیز وضعیت به همین شکل ادامه دارد . هر چند که طی ماه های اخیر و در نتیجه مذاکرات هسته ای میان تهران و قدرت های جهانی بخش قابل توجهی از این تحریم ها بر ضد ایران لغو شده است .
مسکو نیز شرایطی این گونه دارد . با این تفاوت که پوتین حتی می تواند موضعی برتر علیه واشنگتن و شخص اوباما اتخاذ کند . موفقیت های پیاپی کرملین در مقایسه با کاخ سفید در امور بین المللی این موضع برتر را برای پوتین ایجاد کرده است .
میدان جنگ در سوریه و لغو حمله آمریکا به دمشق توسط پیشنهاد پوتین , حل اختلافات در مذاکرات هسته ای میان تهران و واشنگتن توسط نمایندگان روسیه و در نهایت ساماندهی مناسب بحران اوکراین _ که با حمایت و رهبری آمریکا و اتحادیه اروپا ایجاد شد _ از جمله مواردی است که شکست های اوباما در مقابل پوتین را به نمایش عمومی گذاشته است .
انتهای پیام /
