زاهد نیوز - وداع یک ملت با رهبر شهید انقلاب

سحرگاه تهران، پیش از آنکه خورشید از پشت البرز سر برآورد، خیابان انقلاب روشن‌تر از همیشه بود؛ نه با نور صبح، که با حضور مردمی که از سراسر ایران آمده بودند تا آخرین سلام را به رهبر شهید انقلاب برسانند. از میدان امام حسین (ع) تا میدان آزادی، اشک و حماسه در هم آمیخت و خیابان، دیگر تنها خیابان نبود؛ روایتی شد از وفاداری، مقاومت و عهدی که در دل میلیون‌ها ایرانی دوباره جان گرفت.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «زاهدنیوز»، تهران، بامداد دوشنبه، رنگ دیگری داشت. هنوز سپیده بر شهر ننشسته بود که خیابان‌ها از گام‌هایی پر شد که مقصدشان تنها یک مسیر نبود؛ مقصدشان ادای احترام به مردی بود که دوستدارانش او را نماد ایستادگی و مقاومت می‌دانستند.

از نخستین ساعت‌های شب، خانواده‌ها در مسیر تشییع حاضر شده بودند. برخی شب را در کنار خیابان انقلاب به صبح رساندند تا سهمی از آخرین بدرقه داشته باشند؛ بدرقه‌ای که برای آنان تنها وداع با یک شخصیت سیاسی نبود، بلکه بدرقه با بخشی از خاطرات، باورها و سال‌های مقاومتشان محسوب می‌شد.

خیابان انقلاب؛ از مسیر عبور تا میدان عهد
در آن صبح تاریخی، خیابان انقلاب دیگر به جغرافیای تهران تعلق نداشت؛ به حافظه یک ملت پیوسته بود. کودکانی که پرچم ایران را در دست داشتند، مادرانی که فرزندانشان را بر شانه گرفته بودند، پدرانی با نگاه‌های خیس و پیرمردانی که با عصا خود را به مراسم رسانده بودند، تصویری از پیوند نسل‌ها را به نمایش گذاشتند؛ نسلی که آمده بود تا روایت این روز را با چشم خود بنویسد.

هرچه زمان می‌گذشت، سکوت جای خود را به زمزمه‌هایی می‌داد که اندک‌اندک به فریادی مشترک بدل شد. صداها در امتداد خیابان انقلاب یکی می‌شد؛ صداهایی که از دل سوگ برمی‌خاست و رنگی از ایستادگی داشت.