کد مطلب: 65515
 
با حضور پرشور مردم زاهدان غرق در ماتم حضرت ابوالفضل(ع) شد؛
آیین تاسوعا در زاهدان، تجلی عشق و ارادت
زاهدان، امروز تاسوعا را نه فقط با اشک و سینه‌زنی، که با معرفت و خدمت عاشقانه پشت سر گذاشت؛ از کودکان تا پیرغلامان هیئتی، همه آمده بودند برای سقای عطشان کربلا عزاداری کنند.
تاریخ انتشار : شنبه ۱۴ تير ۱۴۰۴ ساعت ۱۵:۲۱
 
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «زاهدنیوز»، در روز تاسوعای حسینی، زاهدان رنگ و بوی دیگری گرفت. خیابان‌ها پر شده بود از صدای نوحه، قدم‌های عزادار و دل‌هایی که برای علمدار کربلا می‌تپیدند. از پیر تا جوان، از کودک تا نوجوان، هر کس به نوعی آمده بود تا در غم قمر بنی‌هاشم شریک شود.

در ساعات ابتدایی صبح، دسته‌های عزاداری از مساجد، هیئت‌ها و محلات مختلف، راهی گلزار مطهر شهدا و میدان امام حسین(ع) شدند. علم‌ها بالا بود، دل‌ها شکسته، و لب‌ها پر از ذکر «یا ابالفضل».

پیرغلامانی با چهره‌هایی آفتاب‌سوخته، پیراهن سیاه به تن کرده بودند و اشک از چشمانشان سرازیر بود. صدای زنجیرزنی در کوچه‌ها می‌پیچید و نوای «عباس، عباس» در دل شهر جاری بود.


در گوشه‌ای دیگر، مواکب نذری با عشق گسترده شده بودند. خادمان مواکب، به رسم سال‌های گذشته، با لبخندی بر لب چای می‌ریختند، غذا می‌دادند و با افتخار، از عزاداران حسینی پذیرایی می‌کردند.

اما شاید زیباترین تصویر این روز، کودکان و نوجوانانی بودند که کنار خیابان‌ها ایستاده بودند و با واکس، کفش‌های عزاداران را برق می‌انداختند؛ خدمتی کوچک، اما با دلی بزرگ و پر از ارادت.

مادران بلوچ با چادرهای رنگی و چشمانی گریان، در صفوف عزاداری قدم برمی‌داشتند. زنان سیستانی، با دستان پر از نذر و نیت، تسبیح به دست داشتند و زیر لب ذکر می‌گفتند.

در چهره همه، چیزی فراتر از غم بود؛ نوعی افتخار، نوعی سربلندی از اینکه در خیمه‌گاه عشق، جایی برای خود پیدا کرده‌اند. زاهدان یکپارچه سیاه‌پوش بود، اما این سیاهی، روشن‌ترین تجلی ایمان بود.


برخی جوانان، پلاکاردهایی در دست داشتند با جملاتی در وصف وفای حضرت عباس(ع): «تا زنده‌ایم، علمت زمین نمی‌افتد» یا «عباس، نماد وفاداری و غیرت» پیام‌هایی که ساده اما عمیق بودند، مثل خود عاشورا بودند و یک صدا با هم می خواندند «ای اهل حرم میر و علمدار نیامد ابوالفضل نیامد».

و این‌گونه، زاهدان امروز نیز همانند سال‌های پیش، با شعور و شور حسینی، ارادتش را به سقای دشت کربلا نشان داد؛ شهری که هر ساله در تاسوعا، به بلندای باورش، عشق می‌ورزد و عزاداری می‌کند.

انتهای خبر/
Share/Save/Bookmark