غرب واقعا دنبال مذاکره است يا آشوب در انتخابات آينده ايران؟
تاریخ انتشار : جمعه ۴ اسفند ۱۳۹۱ ساعت ۱۵:۲۸
زاهدانه : رويکرد کلي غربيها بر اين اميدواري شکل گرفته است که تحريمها به ناآراميهايي شبيه به ناآراميهاي پس از انتخابات گذشته منجر شود بنابراين بهنظر نميرسد جديتي در مذاکرات آلماتي از سوي طرف غربي مشاهده شود.
به گزارش
زاهدانه:به نقل از فارس - مذاکرات ايران و شش کشور موسوم به 1+5 (ايالات متحده، بريتانيا، روسيه، چين، فرانسه و آلمان) در حالي طي هفته آينده در پايتخت قزاقستان آغاز ميشود که مذاکرات پيشين در مسکو، بغداد و استانبول، نتايج چنداني در بر نداشته است.
پيشنهاداتي که طرف غربي در مقابل گرفتن امتيازات هستهاي از ايران در اين مذاکرات مطرح کرد را حتي رسانههاي غربي نيز به «دانه بادام» تشبيه کردند.
دانه بادام استعاره از پيشنهادهايي بسيار ضعيف است که طرف مقابل نميتواند در آنها جذابيتي ببيند.
1+5 به ايران پيشنهاد داده بود که در برابر دريافت اورانيوم 20 درصد غنيشده براي رآکتور تحقيقاتي تهران که البته خود قادر به توليد آن هست و همچنين دريافت قطعات يدکي هواپيماهاي مسافربري، تاسيسات هستهاي فردو را تعطيل کرده، غنيسازي 20 درصدي را متوقف کند و تمام ذخاير اورانيوم 20 درصد غنيشده خود را به خارج از کشور منتقل سازد.
بهنظر ميرسد پيشزمينه ذهني که باعث ارائه چنين پيشنهاد سخيفي شده است، تحريمهاي بينالمللي عليه ايران و تصوري است که طرف غربي از اثر کردن اين تحريمها دارد.
چندي پيش، «ري تکيه»، يکي از کارشناسان شوراي روابط خارجي آمريکا در توصيهنامهاي که در سايتهاي اينترنتي منتشر شد، به اوباما هشدار داده بود که براي دادن پيشنهاد نهايي به ايران عجله نکند چرا که فرصت لازم را دارد.
بهزعم تکيه، گذشت زمان به نفع ايران نيست و در راستاي منافع ايالات متحده است. تکيه و همفکرانش بر اين باورند که گذشت زمان باعث ميشود که ايران در يک روند فرسايش اقتصادي سرانجام بر سر دو راهي انتخاب بين منافع حياتي و منافع مهم، منافع حياتي را برگزيند و در خصوص برنامه هستهاي خود کوتاه بيايد. البته برداشت ري تکيه مخالفاني هم در غرب دارد.
بلومبرگ چندي پيش گزارشي را به اين واقعيت اختصاص داده بود که ايران در حال تبديل تحريمها به فرصتي براي خودکفايي است و حتي در برخي از زمينههاي مرتبط با برنامه هستهايش، به صادرکننده کالاهايي تبديل شده که قبلا وارد ميکرده است.
بلومبرگ به درستي به اين تحليل رسيده است که کشوري که داراي منابع طبيعي است، قادر است با دستيابي به فنآوريهايي که بعضا چندان جديد و خارج از دسترس هم نيستند، به خودکفايي دست پيدا کند. در چنين شرايطي، شايد لازم باشد ري تکيه و دوستانش در اين خصوص که گذشت زمان کاملا به ضرر ايران است، تجديد نظر کنند.
انتهای پیام /
