به گزارش
زاهدانه، دیروز زاهدان پذیرای مردی بود که بر اساس اعتقاداتش و بیعتی که با شهدا بسته بود، کیلومترها راه را پیمود تا به جهانیان ثابت کند خون یک ایرانی متعلق به تمام مردم کشورش است. این میهمان ویژه با حضورش در انتقال خون زاهدان انگیزه ای شد تا اکثر افرادی که او را با این شوق می دیدند، به خود ببالند و در این امر خداپسندانه گام بردارند.
جالب تر از آن زونکنی بود که به همراه داشت و در آن تمام تاریخ های رفت وبرگشت را به شمسی و قمری، تک تک لحظاتش، حتی کاغذهای بریده مراحل اهدا خونش را هم یادگاری در آن ثبت کرده بود.
محمد امین جُنیدی جعفری، ساکن تهران و خادم افتخاری بارگاه حضرت جعفربن موسی که 53 سال سن دارد. در عملیات های دوران دفاع مقدس حضور داشته و هنوز آثار ترکش های آن زمان دربدنش هویداست اما تاکنون سراغ پرونده و درصدی برای جانبازی خود نرفته است چون اینکار را برای ثواب اخروی خود انجام داده است.
تاکنون145 بار خونش را در سراسر نقاط ایران در مناسبت های ملی ومذهبی اهدا کرده است. این بار زاهدان را مقصد خود کرده و می گوید همانگونه که خون من در تن کرد، لر، اصفهانی، مشهدی و... جریان دارد می خواهم در تن یک فرد شیعه یا سنی هم نفوذ پیدا کند چرا که خون من متعلق به کشور و مردمان کشورم است.
بیعت با شهدا هنوز ادامه داردجعفری می گوید: در سال58 اولین باری که از لحاظ شرایط انتقال خون حایز شرایط اهدا شدم در مسجد عالِمی بود که گروهی20تا25 نفره از جوانان را تشویق به اهدا خون کرد. همه ما25 نفر یک گروه شدیم و از آنجایی که در آن سالها حدود 85 درصد رزمندگان در جبهه های حق علیه باطل حضور داشت ما باهم بیعت کردیم که هر سه ماه برای اهدا خون هر کجا که باشیم برویم و این امر خداپندانه را انجام دهیم. سالها گذشته و از آن گروه تعدادی شهید، تعدادی جانباز و شیمیایی شدند و دیگر شرایط اهدا خون را ندارند؛ دلیلش را نمی دانم اما از این گروه فقط من ماندم و تا زمانی که زنده باشم بیعتی که با شهدا و دوستان رزمنده خود بسته ام را عملی خواهم کرد.
زاهدان 15 استان انتخابی است در سال 90 به این فکر فرو رفتم که ایده جدیدی را خلق کنم. برهمین اساس نام تمام مراکز استانها را صوت حروف الفبا کردم. کیلومتر شهرهایی که برای اهداخون می روم را از سازمان راه وترابری تهران گرفته ام. تاکنون966/21 کیلومتر مسیر را طی کرده ام تا بتوان به زاهدان بیایم.
زاهدان از لحاظ استانی جز15 استانی هایی است که از سال 90به بعد خون اهدا کرده ام.
هدفم ارسال مقاله برای رییس سازمان ملل در سال97 استدر هر سفری که برای اهدا خون می روم از مدیرکل سازمان انتقال خون آن تقاضا می کنم در یک برگه آچار فعل کار من را در یک جمله نقض کنند و اسمی از من روی آن نوشته درج نکنند تا من آنرا یادگاری نگه دارم.
در پایان اهدا خون در 33 استان کشور که با شهر یزد خاتمه پیدا می کند، قرار است خطاب به سازمان ملل مقاله ای تهیه کنم و در آن از کلمات نقض مدیران کل انتقال خون کشور هم استفاده کنم. این کار را در راستای برچیده شدن جنگ از کل دنیا و درآستانه صلح و دوستی که منجی آن حضرت صاحب الزمان(عج) است، انجام می دهم.
سفربه اصفهان خاطره ای تلخ وشیرینی را در ذهنم ماندگار کردهمیشه سعی می کنم مدت خونگیری ام را بامناسبت های ملی و مذهبی تلفیق کنم. یادم می آید ایام محرم عاشورای سال90بود که برای اهدای خون اصفهان رفتم. در یکی از نقاط اصفهان رسم بر قمه زنی در اینروز از رسومات مردم بود به محض ورودم خیلی آزرده خاطر شدم از اینکه اگر قرار است خونی در راه امام حسین(ع) ریخته شود چرا بااین دید، بروند خون بدهند تا جان یک نفر را از مرگ نجات دهند؛ این خاطره خیلی بدی در ذهنم به جا گذاشت.
طولی نکشید که برای اهدا خون به سمت انتقال خون رفتم به وضوح شاهد بودم جمعیتی چند برابر از جمعیت قمه زناها در صفهای مارپیچی منتظر اهدای خون بودند. این منظره را که دیدم نه تنها تسلی خاطری برای قمه زنان شد بلکه مشعوف شدم که همچنین اهدا کنندگانی هم وجود دارند.
گروه خونی ام B مثبت است. خیلی دوست داشتم Oمنفی بودم چون گروه خونی نادری است و بیشتر مورد نیاز افراد می باشد. اینکه برخی می گویند اهدا خون باعث مریضی می شود برداشتی اشتباه است چرا که اهدا خون هیچگاه منجر به مریضی نمی شود. به ضرس قاطع بگویم که یادم نمی آید آخرین باری که به دکتر مراجعه کردم کی بوده است.
