ایرج رهبر در ادامه بیان کرد: نباید شرکتهایی که تولیدی هستند، تنها بازارهای داخلی کشور را اشغال کنند بلکه باید کالاهای تولیدی خود را صادر و از محل صدور کالاهایشان درآمد کسب کنند، البته شرایط برای بخش مسکن با بخشهای دیگر مطابقت ندارد و برای بخش مسکن کمی متفاوت است، چون سرمایهگذاری در بخش مسکن یا کارهای عمرانی مانند ریل راهآهن، راهها و مراکزی که به صورت سرمایهگذاری خاصی میتوانند کار کنند با مساله صدور کالا مطرح نمیشود و اینجا تنها سرمایه در حال گردششان است که مطرح میشود.
وی در ادامه اظهار کرد: به هر حال من فکر میکنم که در بخش مسکن کشورهای خارجی به آن صورتی که ایران تصور میکند تمایلی به سرمایهگذاری نداشته باشند؛ زیرا سرمایه آنها به کشوری میآید و قفل میشود و باید مدتی برای سرمایه آنها شرط تعیین شود تا برگردد، مثل کشور عراق، سوریه و ترکیه، اینها اغلب میگفتند که ما سرمایهگذارهایی را میخواهیم که مشارکت یا سرمایهگذای کنند و بعد از مدت سه، پنج یا هفت سال پولشان را بگیرند و به هر حال به این صورت شرط گذاشته بودند.
رهبر تصریح کرد: در بخش مسکن جز به این صورت نمیشود، مگر اینکه ساختمان استیجاری بسازد و از محل اجارهاش بهرهبرداری کند که این بخش مانند بخشهای دیگر استقبال نمیشود، زیرا سرمایهگذار باید ساختمانی را در ایران بسازد و چون نمیتواند آن را جابهجا یا صادر کند یک مقدار با سایر بخشها متفاوت است و فکر نکنم کشورهای خارجی در این صورت به راحتی تمایل نشان دهند.
