به گزارش گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «
زاهدنیوز»، ۱۵ اکتبر، روز جهانی عصای سفید، یادآور حضور کسانی است که با وجود ندیدن، جهان را لمس میکنند؛ کسانی که در خیابانهای پر ازدحام شهر، در میان صدای بوق ماشینها و شلوغی رفتوآمدها، با عصایی سفید مسیر زندگی را قدم به قدم طی میکنند. اما واقعیت این است که در بسیاری از شهرهای کشور، بهویژه در شهرستانها، شرایط زندگی برای نابینایان دشوارتر از آن است که به چشم میآید.
خیابانهای شهر برای بسیاری از ما فقط مسیری برای عبور است؛ اما برای نابینایان، همین مسیر ساده گاهی به میدان نبردی نابرابر تبدیل میشود. سنگفرشهای ناهموار، جدولهای بلند، خودروهای پارکشده روی پیادهرو و نبود علائم مناسب، همه و همه زندگی روزمره را برایشان دشوار میکند.
بسیاری از نابینایان در زاهدان و دیگر شهرستانهای سیستان و بلوچستان حتی نمیتوانند بدون همراهی خانواده از خانه خارج شوند. آنها با عصایی سفید در دست، نه فقط زمین، بلکه بیتوجهی را نیز لمس میکنند.
نابینایان در استان سالهاست با مشکلات مشترکی دست و پنجه نرم میکنند؛ از نداشتن دفتر و فضای مناسب برای فعالیتهای اجتماعی و آموزشی گرفته تا نبود مسیرهای امن و وسایل کمکآموزشی کافی. آنها صدای روشنی دارند اما گوش شنوایی برای شنیدن مطالباتشان کم است.
روز عصای سفید فقط یک مناسبت تقویمی نیست؛ یادآور این است که جهان فقط با چشم دیده نمیشود، با دل هم میتوان دید. این روز فرصتی است برای آنکه نهادها، مردم و مسئولان با نگاهی متفاوت به نابینایان بنگرند؛ نه بهعنوان قشری جدا، بلکه بهعنوان انسانهایی توانمند که تنها کمی حمایت و زیرساخت لازم دارند تا بدرخشند.
آغاز مسیر از استقلال فردی تا شوک از دست دادن بیناییعباس خاکسفیدی نماینده انجمن نابینایان ایران در سیستان و بلوچستان در گفتگو با پایگاه خبری تحلیلی «زاهدنیوز»، با بیان اینکه پیش از اسفند ۱۳۹۴ زندگی مستقل و فعالی داشته است، بیان کرد: تا سال ۹۴ ضعف بینایی داشتم ولی مستقل بودم، خودم میرفتم و میآمدم و کارهایم را انجام میدادم. قصور پزشکی باعث شد که بیناییام به طور کامل از بین برود و از آن زمان به قسمت مخابرات استانداری منتقل شدم. امروز پاسخگوی مردم هستم؛ مردمی که مشکلات و معضلات مختلفی دارند.
وی با یادآوری دوران دانشجویی افزود: ترم دوم مقطع کارشناسی، با عینک دودی سر کلاس رفتم؛ اساتید ابتدا فکر میکردند دارم فیلم بازی میکنم. اما وقتی وضعیت مشخص شد، نگاهها تغییر کرد. وقتی انسان بیناست و ناگهان همهچیز تاریک میشود، شوک بزرگی است. اوایل خیلی وابسته خانواده بودم، همه جا با خانواده میرفتم. اما در این دو سه سال اخیر سعی کردم مستقلتر شوم و حالا با عصا تردد میکنم.
تجهیز کتابخانه نابینایاننماینده انجمن نابینایان ایران در سیستان و بلوچستان با اشاره به روند شکلگیری کتابخانه ویژه نابینایان اظهار کرد: سال ۱۳۹۳ این کتابخانه با همکاری بهزیستی راهاندازی شد. این اتاق را به ما تحویل دادند و حتی درِ آن را با هزینه انجمن درب را عایق کردیم تا صدا از بیرون نیاید. تمامی امکاناتی که امروز میبینید، اعم از رنگآمیزی، اسپیلت، کامپیوتر و تجهیزات ویژه نابینایان، توسط انجمن نابینایان ایران تجهیز شده است. فقط مکان مربوط به بهزیستی است که همین را هم از آنها تشکر میکنم که در اختیار ما گذاشتند؛ چون واقعاً جایی به عنوان دفتر نداریم.
۱۱ سال فعالیت بدون دفتر رسمی؛ یک مطالبه جدیخاکسفیدی با گلایه از نبود فضای اداری مستقل گفت: یکی از معضلات بزرگ ما این است که بعد از ۱۱ سال فعالیت در سطح استان هنوز یک دفتر کاری نداریم. به انواع و اقسام ادارات رو انداختیم و نامهنگاریهای متعددی انجام دادیم اما متأسفانه هیچ همکاریای صورت نگرفت. فقط بهزیستی کتابخانه را در اختیار ما گذاشته است.
وی با اشاره به تحولات تکنولوژیک افزود: با آمدن نرمافزارهای گویاساز روی کامپیوتر و گوشی، نابینایان از قافله زمان عقب نماندهاند. واتساپ، تلگرام، سروش و سایر شبکههای اجتماعی برای آنها قابل استفاده است. فقط ایتا کمی مشکل دارد. اسکرینریدرها نوشتهها را میخوانند اما عکس را نه. نرمافزارهایی کمک میکند تا تصاویر به متن و صوت تبدیل شود و این تحولی بزرگ برای ماست.
کتابخانهای با ۶۵۰۰ جلد کتاب صوتینماینده انجمن تصریح کرد: در این کتابخانه ۶ هزار و ۵۰۰ جلد کتاب صوتی داریم و حدود ۱۰۰ جلد کتاب بریل برای مقطع زیر ۱۸ سال نگهداری میشود. همچنین تجهیزات متنوعی در اختیار نابینایان است؛ از جمله دستگاه برجستهنگار هوشمند که امسال قیمت آن به ۱۷۰ میلیون تومان رسیده است. ما ۴ دستگاه از این ابزار را در کتابخانه داریم و توانستهایم از شمال تا جنوب استان کلاسهای آموزشی برگزار کنیم.
خاکسفیدی ادامه داد: انجمن نابینایان تنها انجمن تخصصی فعال در حوزه آموزش کامپیوتر و نرمافزار و سختافزار برای نابینایان در استان است. تاکنون کارگاههای آموزشی متعددی با کمک خیریهها و کاروان همدلی در شهرهای مختلف برگزار شده و تجهیزات موردنیاز نابینایان از مایعسنج گویا تا ترازوی گویا و خط بریل در اختیار آنان قرار گرفته است.
وی با اشاره به کلاسهای فرهنگی و مذهبی افزود: در همین کتابخانه کلاس قرآن، کلاس آموزش کامپیوتر و فعالیتهای مناسبتی مانند ایام محرم و صفر برگزار شده است. غذای گرم، کیف، کفش و لوازمالتحریر هر ساله از سال ۹۳ تاکنون با کمک خیرین و ارگانهای استانی بین کودکان نابینا توزیع میشود.
فقر فرهنگی و مالی؛ چالشی جدی برای خانوادههای نابینانماینده انجمن نابینایان با بیان اینکه بسیاری از خانوادهها توان مالی و فرهنگی لازم را ندارند، گفت: متأسفانه فقر مالی و فرهنگی در برخی خانوادهها باعث میشود که فرزندان نابینا نتوانند از فرصتهای اجتماعی استفاده کنند. البته خانوادههایی هم هستند که به فرزندانشان بها میدهند و آنها را به انجمن میفرستند. ما شاهد استعدادهای درخشان در بین این بچهها هستیم؛ از تقلید صدا تا دکلمهخوانی.
خاکسفیدی عنوان کرد: از سال ۱۳۹۳ تاکنون هر سال اردوهای زیارتی به مشهد مقدس برگزار کردهایم. بسیاری از این اردوها نیمبها یا رایگان بوده است. همچنین ۱۱ نفر از اعضا نیز طی این سالها به کربلای معلی اعزام شدهاند.
وی گفت: در حال حاضر قریب به ۳۰۰ نفر عضو این انجمن هستند که اکثریت آنها در زاهدان و تعدادی نیز در شهرستانها سکونت دارند.
نماینده انجمن نابینایان افزود: در حال حاضر خودم مدرس دورههای کامپیوتری هستم، اما با توجه به بازنشستگی باید به فکر جانشینی بود. در حوزه سیستان نوجوانان و جوانانی هستند که در ابتدای مسیر آموزش قرار دارند و باید آماده تدریس مستقل شوند.
نگاهی به آینده؛ امید به حمایت مسئولانخاکسفیدی در پایان گفت: تمام تلاش ما این بوده است که نابینایان از جامعه جدا نباشند و بتوانند مثل سایر شهروندان در عرصههای مختلف حضور داشته باشند. تنها خواسته جدی ما داشتن یک دفتر مستقل برای پیگیری امور انجمن است. امیدواریم مسئولان به این مطالبه ۱۱ ساله توجه کنند.
انتهای خبر/
