استفاده از دو آنزیم فعال در این سیستم باعث آزاد شدن دوجفت الکترون از قند می شود، درحالیکه 10 آنزیم دیگر به واکنش داخلی درون باتری زیستی کمک می کنند.
در این زمان آنزیم های فعال، دو جفت الکترون دیگر را آزاد می کنند و پس از شش چرخه، باتری زیستی تمامی انرژی ناشی از تجزیه مولکول های قند به دی اکسید کربن و آب را ذخیره سازی می کند.
به گفته «ژیگوانگ ژو» از محققان دانشگاه پلی تکنیک ویرجینیا، عمر باتری های لیتیوم یون حداکثر یک روز است، درحالیکه باتری زیستی قندی تا 10 روز دوام دارد.
نتایج دستاورد این محققان در مجله Nature Communications منتشر شده است.