تاریخ انتشار : پنجشنبه ۱۰ مرداد ۱۳۹۲ ساعت ۲۳:۱۰
زاهدانه: وبلاگ "
اینجا زاهدان دروازه شهادت" نوشت :
شب های قدر، شب های رَستن از تمام رنگ ها و دلبستگی های دنیایی و اتصال به سرمنشاء ابدی حقّانیت و کرامت پایان یافت. شبهایی که شاه کلید تمام شب های سال است، شبهایی که مقدرات سالانه بشریت را رقم زدند. شبهایی که بیاد یتیم نوازِ کوفه، غریب نوازی کردند.
در شبهای قدر هر غریبه ای، به هر زبان و کلامی باب آشنایی را با معبود خود باز کرد، در این شبها هیچکس ترس نطلبیدن نداشت چون طلب کرده بودند که توانسته بود قدرِ شبِ قدر را درک کند.
پیر و جوان، زن و مرد و حتی خردسالان شب زنده دار شدند، در این بین بودند عده ای که سه شب، با کمری خمیده از بارِ خطا و سر به زیر از شرمِ گناه، لنگ لنگان خود را به نیایشگاه و پناهگاه خطاکاران رساندند و ندای "العفو، العفو" را سر دادند و در پایانِ سه گانههای قدر، راست قامت و ایستاده، سربلند و استوار، در اوج وارستگی و پاکیزگی، سرشار از غرور و سرور به سمت منازل خود راهی شدند و قدرِ امسال را همه قدر دانستند و تقدیر سالیانه خود را مُقدَّر ساختند.
آرش 28 ساله، با ظاهری به قول امروزی ها فشن و خفن، گفت: چند وقت بود که با خدا نامحرم شده بودم اما در شبهای قدرِ امسال، به قصد مَحرَمیت با رب لایزال، لباس احرام پوشیده و مُحرِمِ حریم امن الهی شدم، تمام داشته و نداشته هایم را جمع کردم و دو زانو در محرابِ عبادت و قتلگاه امیرالمومنین نشسته و بند بندِ جوشن را خواندم و اشک ریختم.
با هر بندِ جوشن، چندین گناه و معاصی خود را مرور می کردم، به نیمه های جوشن که رسیدم به کبیر بودن گناهانم بیشتر پی بردم، تاب ادامه دادن نداشتم که جمله"یا مُعینَ مَن لا مُعینَ لَه" بند 28 جوشن کبیر توان مضاعفی را به من داد.
ای کمک آنکس که کمکی ندارد
احساس کردم مخاطب این جملهی جوشن خود من باشم و ادامه دادم تا وقتی به آخر دعا رسیدم و "الغوث، الغوث" را سر دادم به معنای تمام کلمه خلاصی از آتش جهنم را درک کردم و خوشحالم که توانستم قدرِ امسال، قدرِ خود و لحظات با خدا بودن را بیشتر درک کرده و با خدای خود آشتی کنم.
زهرا سادات، دختر محجبه ای که چادر روی سرش انداخته بود، از زیر چادر با صدایی لرزان و بغض در گلو گفت: شب قدر شب بیدار شدن است نه بیدار ماندن، پس خدایا توفیق بیدار شدن در شبِ بیدار ماندن را به من بده و تنها آرزویم را برآورده ساز--«اللهم عجل لولیک الفرج»
و چه زیبا سخن گفت حجت الاسلام و المسلمین رضا ایمانی خواه: خوشا بحال کسانی که در شب قدر، زمانیکه شیاطین در غُل و زنجیر بودند، زنجیر پاره کرده و آزادانه با یاری صاحب قدر، امیرالمومنین، تجدید بیعتی با خدای زمین و آسمانها داشتند و قدرِ لحظه لحظه قدر را دانستند و حاجات بزرگ و خواسته های دنیایی و معنوی خود را طلبیدند و قطعاً حاجت روا شدند.
انتهای پیام/
