احمدي نژاد به اندازه ي خاتمي لايق كف زدن نيست؟!
تاریخ انتشار : دوشنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۱ ساعت ۲۲:۲۶
زاهدانه:مدير وبلاگ
شهريور نوشت :
اول- سايت «الف» را مدت هاست كه نمي خوانم. نوع مواجهه ي مديران اين سايت سالهاست به وضوح بر تقابل با شخص احمدي نژاد مبتني است. علاوه بر آن شيوه ي غير منصفانه اش كه بر نقد حداكثري خودي ها و اثبات و تاييد حداكثري ميانه ها، خنثي ها و حتي مخالفان استوار است و نگاه قبيله گرايانه ي دكتر توكلي و مديران سايت كه در گزينش و نحوه ي ارائه ي مطالب به وضوح ديده مي شود نيز مطالب سايت را از درجه ي اعتبار ساقط مي كند. اما يادداشت اخير الف در توصيه به رييس جمهور از آن حكايت هايي است كه به اندازه ي اين كه «يك خانواده ي محترم» محصول سیمافیلم است بهت آور است! دورخیزی که «الف» و همفکران آن برای غبارآلود کردن فضا کرده اند هر چند بسیار تکرار شده اما هنوز هم شگفت آور مي نمايد. واقعا چه نیتی می تواند موجب شود که یک سایت در شرایط سیاسی فعلی که همه می دانیم، برای
اين سخنراني احمدي نژاد چنين تيتري را از قول وي انتخاب كند:
انتخاب رئیس جمهور تبلور دموکراسی است نه انتخاب رهبری.
به نظرم فقط يك ذهن بيمار ِسياسي مي تواند اين تيتر را روي خروجي يك سايت احتمالا پرمخاطب قرار دهد.
دوم- سال ۸۴ قبل از آن سخنراني معروفِ خاتمي در ۱۶ آذر دانشگاه تهران، مسئولان بسيج دانشجويي جلسه اي داشتند براي تصميم گيري. رييس جمهور قانوني كشور قرار بود به دانشگاه بيايد و ما مي دانستيم كه تشكل هاي سابقا شيفته اش قصد دارند مجلس را به هم بريزند و آبروي خاتمي را ببرند. تصميم سختي بود. خاتمي ظلم هاي آشكاري به انقلاب كرده بود. يادم هست يكي از بچه ها اصرار داشت آقای روح الامینی (مسئول وقت بسیج دانشجویی دانشگاه تهران) نباید خاتمی را تحویل بگیرد! بچه ها شوخی و جدی در این باره نظر می دادند و یادم نیست چه کسی پیشنهاد داد: خب! آقای روح الامینی می آید تالار و پشت به سِن می نشیند!!! بحث بين شوخي و جدي دست به دست مي شد اما يك چيز شوخي نبود. زخم بچه ها از دوم خردادي ها و خاتمي اين قدر تازه بود كه به سادگي زير بار حمايت از خاتمي نروند. استدلال گروه موافق حمايت از خاتمي بلاخره چربيد و قرار شد بسيج دانشجويي در حمايت از خاتمي، يعني رييس جمهور قانوني كشور كف بزند! سخت بود اما ۱۶ آذر ۸۴ در جواب «هو کردن» ها و ناسزاهای انجمن اسلامی به خاتمی، همگی ما، بی وقفه کف زدیم! در تالار خودمان هم خنده مان گرفته بود. ما كه عقب سالن بوديم و بين سران ِ (!) انجمن اسلامي و جامعه فرهنگي گير افتاده بوديم آن روز، رخ به رخ، در مقابل مدافعان دو آتشه ي سابق خاتمي از رييس جمهورمان حمايت كرديم. به گمانم آن حمايت ها و شعار دادن هاي بسيج، در موضع گيري تند خاتمي در مقابل انجمني ها بي تاثير نبود. خاتمي آن روز در پازل حاميانش بازي كرد.
احمدي نژاد قطعا از خيلي جهات با خاتمي قابل مقايسه نيست. حتي با بسياري از چهره هاي سياسي شناخته شده ي امروز جريان اصولگرا كه با زيركي حكم و دستور آقا را دور مي زنند و شيوه ي بازي شان در پشت پرده ۱۸۰ درجه متفاوت با روي صحنه است، هم قابل قياس نيست. احمدي نژاد ِ امروز در قياس با خودش در سال ۸۴ دردناك است اما هنوز هم كفه ي خدماتش سنگين تر است. احمدي نژاد رييس جمهوري قانوني كشور است بي انصافي است كه وي را به اندازه ي خاتمي لايق كف زدن ندانيم.
اين روزها فكر مي كنم مدافعان كف زدن براي خاتمي در سال ۸۴ چرا از توهين هاي متكثر به رييس جمهور بر نمي آشوبند؟ دست ها را چه كسي به صدا در مي آورد؟!
پ.ن: هنوز هم معتقدم نحوه ي مواجهه ي اصولگراها با احمدي نژاد در تحليل تغييرات وي و محدودتر شدن حلقه ي اطرافيانش متغير بسيار مهمي است. همين سايت جناب توكلي و جناب زاكاني و خود ِ بزرگوارشان بودند كه در اولين سال دولت، در شرايطي كه آقا مدام تاكيد مي كردند: «ضعف هاي دولت را درِگوشي بگوييد و قوت هايش را آشكار » ریز و درشت و مثبت و منفی عملکرد دولت را می کوبیدند. دکتر زاکانی ان روزها در جلسات خصوصی می گفت: «ما به احمدی نژاد گفته ایم پشتت هستیم! و الان هم به تکلیفمان عمل می کنیم.»
