تاریخ انتشار : سه شنبه ۱ مرداد ۱۳۹۲ ساعت ۱۰:۲۳
زاهدانه: وبلاگ "
پنجره ای رو به خدا " نوشت:
آثار و برکات سوره رعد
۱) جهت زوال ملک ستمگر
نقل از رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله وسلم: «هرکس سوره رعد را در تاریکی شب زیر نور آتش و بعد از نماز عشاء بنویسد و بر خود بیاویزد و همان ساعت بر در خانه حاکم و سلطان ستمگر و زورگویی برود، موجب زوال ملک و هلاکت او می شود.»
محتوای کلی سوره رعد:
محتوای کلی سورة رعد چیست؟
سوره رعد دارای 43 آیه و در مکه بر پیامبر اکرمنازل شده است.
سوره رعد، پس از اشاره به حقانیت و عظمت قرآن، به بیان آیات توحید و اسرار آفرینش که نشانههای ذات پاک خداوند متعال، هستند میپردازد. گاهی از برافراشتن آسمانهای بیستون، سخن میگوید و زمانی از تسخیر خورشید و ماه به فرمان خدا، زمانی از گسترش زمین و آفرینش کوه ها و نهرها و درختان و میوه ها و زمانی از پردههای آرام بخش شب که روز را میپوشاند.
این سوره شریف در قسمتی دیگر از آیاتش دست مردم را میگیرد و به میان باغهای انگور و نخلستان و لابلای زراعتها میبرد و شگفتیهای آنها را بر میشمرد.
سپس در فراز دیگر به بحث معاد و زندگی نوین انسان و دادگاه عدل پروردگار میپردازد و این "مجموعة معرفی مبدأ و معاد" را با بیان مسئولیتهای مردم و وظائفشان و این که هرگونه تغییر و دگرگونی در سرنوشت آنها، باید از ناحیة خود آنان شروع شود تکمیل میکند.
باز به مسأله توحید باز میگردد، و از تسبیح رعد و وحشت آدمیان از برق و صاعقه، بحث میکند، و زمانی از سجدة آسمانیان و زمینی ها در برابر عظمت پروردگار سخن به میان میآورد. سپس برای آن که چشم و گوش ها را بگشاید و اندیشهها را بیدار کند، و بیخاصیت بودن بتهای ساخته و پرداخته دست بشر را روشن سازد، آنها را به اندیشه و تفکر دعوت میکند و برای شناخت حق و باطل، مثال میزند، مثالهایی زنده و محسوس، که برای همه قابل درک است. به دنبال این بحث ها مردم را به وفای به عهد وصلة رحم و صبر و استقامت و انفاق در پنهان و آشکار و ترک انتقام جویی باز تأکید میکند که آرامش و اطمینان در سایة ایمان به خدا حاصل میشود سپس سرگذشت دردناک اقوام یاغی و سرکش گذشته و آنها که حق را پوشانده و یا مردم را از حق بازداشتند، متذکر میشود و با تهدید کردن کفار با تعبیراتی تکان دهنده سوره را پایان میبخشد. بنابراین، سورة رعد، از عقاید و ایمان، شروع میشود و به اعمال و برنامههای انسان سازی پایان مییابد.
( ر.ک:تفسیر نمونه، آیت اللّه مکارم شیرازی و دیگران، ج 10، ص 105 ـ 106أ دارالکتب الاسلامیة، تهران. )
انتهای پیام/
