بنابراین دستوراتی که در قرآن کریم و سنّت معصومین (ع) برای مسلمین صادر شده است و آنها را مأمور به اطاعت از رسول خدا (ص) کرده است و دلیلی بر اختصاصی بودن آن نیست، مسلمانان موظف اند آن دستورات را نسبت به امام معصوم (ع) و شخص ولایت فقیه نیز نافذ بدانند و از آن مدیران دینی نیز اطاعت کنند.
پاداش اطاعت، در این دنیا، جامعه ای آباد و امن است. امّا برای روشن شدن مقدار قبح عدم اطاعت از رسول خدا (ص) کافی است به سوره ی مبارکه ی حجرات نگاهی بیندازیم که در آیه ی دوم آن، مجازات بلندتر کردن صدا و داد و فریاد زدن نزد رسول خدا - کم گناهی کوچکتر از عدم اطاعت است - را خطری برای حبوط و نابودی اعمال صالحه دانسته است.
آیا از خودمان پرسیده ایم:
آری! عدم اطاعت از رسول (ص) - که قبیح تر از بلند کردن صدا است - بر اساس بعضی از آیات قرآن کریم، منجر به کفر می شود و مرتکبینش مستحق جهنم می شوند.
این افراد اگرچه در نظام های اسلامی تا جایی که دست به اسلحه نبردند محاکمه نمی شوند و همانند قاتلین و زناکاران به مجازات نمی رسند ولی گناهشان کمتر از قاتلان و زناکاران نیست بلکه بیشتر است؛ زیرا اعمال قاتل و زناکار در خطر هبوط نیست اگرچه مرتکب گناه کبیره می شوند و استحقاق خلود در جهنّم را دارند!
امّا این تفاوت مجازات چرا؟
قطعا چرایی این مجازات های سخت را باید در مقدار قبح آنها جستجو کرد؟
آیا شخصی که حرمت رسول خدا (ص) را نداشته باشد با این کارش جایگاه آن حضرت را نزد دیگران تحقیر نکرده است و کسی که جایگاه او تحقیر شود آیا از او اطاعت می شود؟
آیا غیر از این است که عدم اطاعت از رسول خدا (ص) سبب می شود فرامین وی در جامعه اجرا نشود و با اجرا نشدن فرامین او آیین او در خطر قرار بگیرد و با در خطر قرار گرفتن آیین او دین و زحماتی که برای دین کشیده شده است و خون هایی که ریخته شد به هدر نمی رود و حوادثی سخت برای اسلام و مسلمین را در پی دارد؟!
آری! عدم اطاعت از رسول خدا (ص) و عدم اطاعت از معصومین (ع) و عدم اطاعت از ولایت فقیه، از آن جهت گناه نابخشودنی است که به دین، تلاش های گذشتگان و خون های که ریخته شده و می شود آسیب وارد می کند و معلوم نیست بعدها چه بر سر اسلام و مسلمین بیاید!
مرتکبین این گناه، فریب محاکمه نشدنش را در دادگاه دنیا نخورند که حکم آنها در قرآن صادر شده است و در دادگاه عدل الهی محاکمه شده و در جهنم جای می گیرند.
این افراد اگرچه مستحق جهنّم هستند ولی تأیید آنها یا سکوت در مقابل آنها نیز گناهی بزرگ است.
نصیحت
ما همین الآن هم مؤمنینی داریم که برای دین جان خود را از دست می دهند و پدران و مادرشان و همسرانشان، داغدار و فرزندانشان یتیم می شوند! والله والله والله جواب گفتن به یک قطره ی اشک این عزیزان ممکن نیست.
اگر نمی توانید خدمت کنید بروید دنبال کارتان و خیانت نکنید.
هشدار
فرزندان حضرت امام (ره) و پیروان حضرت خامنه ای - که در مقابل شاه، منافقین، صدام و داعش ایستاده اند - صبرشان حدّی دارد. آنها برای همیشه در مقابل عملکرد مفسدان و سستی مجریان و ناظران سکوت نمی کنند و روزی که درمان مدیریت و نظارت را فقط به دست امّت بدانند کاری می کنند کارستان.
انتهای پیام/