با توجه به تجربیاتی که محسن رضایی از انتخابات قبلی بدست آورده و با وجود اینکه شرایط مهیا بود اما در کسب آرای مردم توفیقی کسب نکرد، بعید به نظر می‌رسد وی به عنوان کاندیدای انتخابات آینده معرفی شود.

محسن رضایی احساس می‌کرد با توجه به حضورش در انتخابات 88 از پشتوانه کافی در انتخابات 92 برخوردار است و البته نظرسنجی‌ها نشان می‌داد هیچ یک از کاندیداها حائز اکثریت در انتخابات 92 نیستند و وی با یک ضریبی از اطمینان که ممکن است به عنوان یکی از کاندیداها پا به مرحله دوم انتخابات بگذارد در عرصه باقی ماند.

رئیس کمیته اطلاعی رسانی خانه احزاب با اشاره به اینکه قرار بود تمامی کاندیداهای اصولگرا در سال 92 به نفع یکی از نامزدهایی که بیشترین رأی را دارد، کناره گیری کنند اما تمامی کاندیداها تمکین نکردند و در صحنه باقی ماندند و این موضوع باعث شد محسن رضایی نیز کناره‌گیری نکند.

در جریان ائتلاف اصولگرایان در انتخابات 92 برای کاندیداهایی که از انتخابات کناره گیری کنند جایگاهی تعریف شده بود و شاید آنها از آن جایگاه رضایت کامل نداشتند.

محسن رضایی بیشتر به عنوان یک فرد نظامی مطرح بود اما پس از جنگ لباس نظامی را از تن درآورد و وارد عرصه سیاست شد و به مطالعات اقتصادی پرداخت. اما در طول این سه سال گذشته که دولت یازدهم روی کار آمده است، اظهارنظر اقتصادی جدی از سوی محسن رضایی شاهد نبودیم و همچنین برگشت وی به سپاه که اخیرا اتفاق افتاده نشان می‌دهد تمایل زیادی برای حضور در عرصه سیاست را ندارد که بخواهد با روحانی رقابت کند.

 اصولگرایان در این دوره تمایل دارند از چهره جدیدی رونمایی کنند، اصولگرایان تلاش می‌کنند افرادی را که سابقه شکست در کارنامه خود دارند حتی‌الامکان استفاده نکنند اما اگر اجماع روی یک فرد (محسن رضایی) صورت گیرد قطعا آنها از وی حمایت خواهند کرد البته با شواهد موجود رضایی قاطبه حمایت اصولگرایان را پشت سر خود نخواهد داشت و بعید است به عنوان کاندیدای نهایی از سوی اصولگرایان معرفی شود.

محسن رضایی به دو دلیل در انتخابات آینده شرکت نمی‌کند زیرا فرهنگ رفتاری مردم ایران به این صورت است که به یک فرد دو بار نه گفته‌اند دیگر پاسخشان نه خواهد بود و احتمالا خودش این موضوع را متوجه شده است.

محسن رضایی هیچگاه به طور کامل با اصولگرایان همسو نبوده و یا با آنها زاویه داشته و همچنین با سیاست‌های اقتصادی آنها موافق نبوده است.

محسن رضایی ظرفیت رقابت با روحانی را ندارد و حتی کسانی که تاکنون در دوره‌های گذشته انتخابات ریاست جمهوری شرکت کرده‌اند، ظرفیت رقابت با روحانی را ندارند.

فکر می‌کنم خلاء یک ساختار و سازمان تعریف شده‌ای که همه از آن تبعیت کنند به نوعی که با خرد جمعی ارتباط داشته باشد موجب شد این اتفاق بیافتد.